پیش‌دریافت از مشتری
پیش‌دریافت از مشتری دربارهٔ پولی است که مشتری زودتر از تحویلِ کالا یا بیش از بدهی‌اش پرداخت می‌کند.
پیش‌دریافت از مشتری به زبانِ ساده
پیش‌دریافت یعنی پول را اول می‌گیرید و کالا را بعد می‌دهید. تا وقتی کالا تحویل نشده، این پول درآمد نیست؛ کسب‌وکار به مشتری بدهکار است، چون یا باید کالا بدهد یا پول را پس بدهد.
ناخدا این مبلغ را در حسابِ جدایِ «پیش‌دریافت از مشتری» و با تفصیلیِ همان مشتری نگه می‌دارد، نه به‌صورتِ طلبِ منفی. پیش‌دریافت در ناخدا از راهِ «ثبت تسویه»ِ صفحهٔ «بدهی و طلب» ساخته می‌شود: ناخدا اول طلب‌هایِ بازِ مشتری را می‌بندد و فقط مبلغِ اضافه پیش‌دریافت می‌شود.
وقتی فاکتورِ فروشِ نسیه‌ای برایِ همان مشتری صادر شود، ناخدا پیش‌دریافتِ باز را خودکار با طلبِ آن فاکتور تهاتر می‌کند و پولِ تازه‌ای جابه‌جا نمی‌شود.
یک مثال از پیش‌دریافت
پیش‌دریافت را در «سبد نارون» ببینید. «نیلوفر» ۵۰٬۰۰۰ تومان بدهکار است و ۲۵۰٬۰۰۰ تومان می‌پردازد تا هفتهٔ بعد لیوان ببرد. ناخدا ۵۰٬۰۰۰ تومان را به بدهیِ قبلی می‌دهد و ۲۰۰٬۰۰۰ تومان پیش‌دریافت می‌شود؛ فروش و سود تغییر نمی‌کنند. هفتهٔ بعد فاکتورِ نسیهٔ ۲۰۰٬۰۰۰ تومانیِ چهار «لیوان ساده» صادر می‌شود و ناخدا همهٔ پیش‌دریافت را با آن تهاتر می‌کند؛ فاکتور تسویه‌شده می‌شود و پیش‌دریافت صفر.
پیش‌دریافت از مشتری در ناخدا کجا دیده می‌شود؟
پیش‌دریافتِ هر مشتری را در «بدهی و طلب»، زیرِ کارتِ همان شخص و با برچسبِ «پیش‌دریافتِ باز (۲۱۰۴)» می‌بینید. این صفحه در «مالی و حسابداری»ِ نوارِ کناری است. در صورت‌حسابِ مشتری ردیف‌هایِ «پیش‌دریافت از مشتری» و «تهاترِ پیش‌دریافت» می‌آیند و در زبانهٔ «پرداخت‌ها»ِ فاکتور، تهاتر ردیفِ جداگانه است. پیش‌دریافتِ اشتباهِ مصرف‌نشده از «دفتر روزنامه» با «سند معکوس» برمی‌گردد.
پیش‌دریافت از مشتری با چه چیزی اشتباه گرفته می‌شود؟
پیش‌دریافت با درآمد اشتباه گرفته می‌شود. تا کالا تحویل نشده، پولِ گرفته‌شده فروش نیست. پیش‌دریافت با پیش‌پرداخت و مساعده هم فرق دارد: جهتِ پول برعکس است، چون پیش‌پرداخت پولی است که شما به تأمین‌کننده می‌دهید.
منابعِ پیش‌دریافت از مشتری
- این سند ادعایِ قانونی ندارد. رفتار از کدِ ناخدا استخراج شده است (فهرستِ
sources).