حساب پرداختنی
حساب پرداختنی بدهیِ شما به تأمین‌کنندگان را نشان می‌دهد.
حساب پرداختنی به زبانِ ساده
حساب پرداختنی نقطهٔ مقابلِ طلب است: پولی که شما باید بپردازید. وقتی کالا را نسیه از تأمین‌کننده می‌خرید، به اندازهٔ مبلغِ فاکتورِ خرید به او بدهکار می‌شوید. ناخدا این بدهی را در حسابِ «حساب‌های پرداختنی» و با تفصیلیِ همان تأمین‌کننده ثبت می‌کند.
هر پرداخت به تأمین‌کننده بدهی را به همان اندازه کم می‌کند.
یک مثال از حساب پرداختنی
حساب پرداختنی را در «سبد نارون» ببینید. «سبد نارون» ده «لیوان ساده» را هر کدام ۳۰٬۰۰۰ تومان نسیه از «کاوه» می‌خرد. بدهی به «کاوه» ۳۰۰٬۰۰۰ تومان می‌شود. اگر ۱۰۰٬۰۰۰ تومان بپردازد، بدهی ۲۰۰٬۰۰۰ تومان باقی می‌ماند.
حساب پرداختنی در ناخدا کجا دیده می‌شود؟
بدهی به هر تأمین‌کننده را در «صورت‌حساب»ِ همان مخاطب و در صفحهٔ «بدهی و طلب» می‌بینید.
حساب پرداختنی با چه چیزی اشتباه گرفته می‌شود؟
حساب پرداختنی با «بدهیِ حقوق» یا «بدهیِ مالیات» اشتباه گرفته می‌شود. حقوقِ کارکنان و مالیات حساب‌هایِ جدایِ خودشان را دارند؛ «حساب‌های پرداختنی» فقط بدهی به طرف‌هایِ معامله است. طلب از مشتری هم موضوعِ حساب دریافتنی است.
منابعِ حساب پرداختنی
- این سند ادعایِ قانونی ندارد. رفتار از کدِ ناخدا استخراج شده است (فهرستِ
sources).