چک دریافتنی
چک دریافتنی چکی است که از مشتری گرفته‌اید و هنوز پولش را نگرفته‌اید.
چک دریافتنی به زبانِ ساده
چک دریافتنی یعنی مشتری به‌جایِ پولِ نقد، برگه‌ای داده که در تاریخِ سررسید باید پول شود. از لحظهٔ گرفتنِ چک، مشتری دیگر بابتِ آن مبلغ بدهکارِ نسیه نیست؛ طلبِ شما از او به «اسناد دریافتنی (چک)» منتقل می‌شود. ولی هنوز پولی در صندوق یا بانک نیست.
چک دریافتنی تا وقتی «نزد ما» یا «نزد بانک» است، داراییِ شماست ولی نقد نیست. سرنوشتِ بعدیِ آن، یعنی وصول، برگشت یا خرج‌کردن پیشِ تأمین‌کننده، موضوعِ جداگانه‌ای است.
یک مثال از چک دریافتنی
چک دریافتنی را در «سبد نارون» ببینید. «نیلوفر» از فاکتورِ فروشش ۵۰٬۰۰۰ تومان بدهکار است و به‌جایِ پول یک چکِ ۵۰٬۰۰۰ تومانی می‌دهد:
| پیش و پس از گرفتنِ چک | حساب‌های دریافتنی / نیلوفر (تومان) | اسناد دریافتنی (چک) (تومان) | صندوق (تومان) |
|---|---|---|---|
| پیش از چک | ۵۰٬۰۰۰ | ۰ | بی‌تغییر |
| پس از ثبتِ چک | ۰ | ۵۰٬۰۰۰ | بی‌تغییر |
چک دریافتنی در ناخدا کجا دیده می‌شود؟
چک دریافتنی در صفحهٔ «چک‌ها» با وضعیتِ «نزد ما» دیده می‌شود و در سندِ ثبتِ آن، «اسناد دریافتنی (چک)» جایِ طلبِ مشتری را می‌گیرد. این صفحه در سطحِ رابطِ «ساده» به‌طورِ پیش‌فرض پنهان است.
چک دریافتنی با چه چیزی اشتباه گرفته می‌شود؟
چک دریافتنی با حساب دریافتنی اشتباه گرفته می‌شود. طلبِ نسیه وعدهٔ پرداخت است؛ چک سندی است که مشتری داده و تاریخِ پول‌شدنِ مشخصی دارد. چک دریافتنی با پولِ نقد هم یکی نیست: تا وصول نشود، صندوق یا بانک زیاد نمی‌شود. اینکه چک پس از ثبت چه می‌شود، در وصول، برگشت و خرج چک آمده است.
منابعِ چک دریافتنی
- این سند حکمِ قانونی نمی‌دهد. رفتار از کدِ ناخدا استخراج شده است (فهرستِ
sources). - مقرراتِ صدور، ثبت در سامانهٔ صیاد و پیامدهایِ قانونیِ چک موضوعِ حقوقی است. (منبعِ رسمیِ این مورد هنوز افزوده نشده است)